ΙΣΩΣ ΕΤΣΙ ΘΑ ΗΤΑΝ ΤΟ ΒΟΓΑΤΣΙΚΟ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ 1912...

Μια ανάσταση εκ του μηδενός!

«“ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ Η ΠΡΟΣΚΟΛΛΗΣΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥΣ. Η μνήμη της Ιστορίας, η μνήμη του τι είναι ένας τόπος… Η Βαρσοβία ανακατασκευάστηκε από καρτ ποστάλ, πίνακες ζωγραφικής κάθε οπτική πληροφορία που οι άνθρωποι είχαν συσσωρεύσει και κρατήσει και προσπάθησαν να αναπαράγουν. Η δύναμη της πόλης είναι η δύναμη της μνήμης και της αφοσίωσης. Οι αυτοκρατορίες καταρρέουν, οι πόλεις κατά κάποιον τρόπο παραμένουν στη θέση τους” είπε ο Μπεν Γουίλσον, που βρέθηκε στην Κρήτη για τη συμμετοχή του στο 4ο Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων.» 

Ο Μπεν Γουίλσον, μιλά για το ολοσχερώς κατεστραμμένο κέντρο της Βαρσοβίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Σε πολλούς που έχουν επισκεφτεί την πόλη χρειάστηκε να τους ειπωθεί δυο και τρεις φορές, μέχρι να το πιστέψουν, ότι όντως ανακατασκευάστηκε γιατί είχε ισοπεδωθεί από τους βομβαρδισμούς. Πληροφορίες προφορικές, αρχεία με σχέδια, παλιές καρτ ποστάλ ή φωτογραφίες έδωσαν το υλικό και χάρη σ’ αυτά η πόλη, στο ιστορικό της κέντρο τουλάχιστον, ξαναζεί με τα κτίρια της όπως αυτά  ήταν προτού να καταστραφούν...

ΕΔΩ, ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΠΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΟΓΑΤΣΙΚΟ, που απελευθερώθηκε το 1912 πυρπολημένο, η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ) αναλαμβάνει να επαναφέρει από μια κακότατη εκτύπωση φωτογραφίας (δείτε την πιο κάτω) τα κτίσματα δείχνοντας την κλίμακα και τη  θέση τους  και ασφαλώς την πιθανή μορφή που είχαν πριν από την πυρπόληση. Σχολεία, ναοί, κατοικίες παραδόθηκαν στις φλόγες. Τότε, το 70% των κτισμάτων κάηκε μαζί με τα τεκμήρια έξη αιώνων περίπου ζωής της κωμόπολης η οποία  προέκυψε από τη συνένωση εντοπίων με τους πληθυσμούς  παραποτάμιων οικισμών, επήλυδων και προσφύγων… 

Είναι θαυμαστή η «επινόηση» της ΑΙ να δώσει μόνη της χρώμα στα κτήρια με σωστότατες επιλογές με ώχρες, κίτρινα σιέλ μα κυρίως λευκά. Η απόδοση προφανώς ελευθερώνεται και αυθαιρετεί σε πολλά. Για την ώρα όμως ας θαυμάσουμε μιαν ανάσταση εκ του μηδενός. Εντυπωσιάζει το πλήθος των μεγάλων, δίπατων και τρίπατων κτισμάτων ακόμα και στις παρυφές της κωμόπολης. Απογοητεύει όμως η ιδέα της ΑΙ να απεικονίσει τα «Μάρμαρα» σαν τσιμεντότοπο (κάτω δεξιά και προς το μέσον στη φωτογραφία).

Μπορούμε να υποθέσουμε τη γωνία λήψης με την οποία είχε τραβηχτεί η φωτογραφία  (μάλλον από τον «Πύργο», στο λόφο του Άη Θωμά)… Δεν έχουμε την δυνατότητα να δούμε την περιοχή της «Μούζγκας» με το μοναστήρι (μ’ έναν καλόγερο τότε) της Αγ. Παρασκευής, ούτε τη «Δεξαμενή», «της Ντιντής τ’ αλώνια» και τις «Μπιστιριές»  και επομένως ούτε τον λαμπρό Ναό του Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Βλέπουμε όμως καθαρά τον «Λάκκο» και τα «Νταγκουμάδικα» («Δραγουμέικα»),  χαμηλά στο μέσον περίπου της φωτογραφίας, με πυκνή βλάστηση ολόγυρά τους… Είναι αλήθεια πως το μέρος εκεί βρεχόταν από την συνεχή απορροή νερών ενώ με τις βροχές κατέβαζε πολλά νερά ο Λάκκος. Στο σημείο μάλιστα της εκβολής του θυμάμαι φύτρωναν και καλαμιές μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ΄70...