«Μας κλέβ'ν» αράδα!
στον Ἀργύρη Ζ. Βαϊνᾶ ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΦΤΑΝΙΝ ἀπού ’χαμι τ’ς Κινέζ’, πλάκουσαν κι οἱ θ’κοί μας τώρα… Εἶδαν ἀπ’ παέν’ ἡ γλῶσσα μας ρουδάν’ (τοὺ ρουδάν ’ είνι τοὺ μ’κρό τοὺ τριχούλ’ ἀπό ’να εἶδους τσικρίκ’ απ ’ παέν ’ ἀ γλήγουρα)… Εἶδαν πῶς τὰ κουλουριάζουμι — μέχρι κι πέντι σύμφουνα στ’ σειρά καμμιά φουρά: «τσιούγκσσσς!!!» (ἰντουλή νὰ σταματήσ’ τοὺ γουμάρ’), «σζγκντάου!» γιὰ νὰ δείξ’ς πῶς βρουντάει ἡ ντουφικιά), «Σντράλτς» (γιά νά μή λές Ἀμπελόκηποι )… σιάτσκα , σιάστ’σα , Σιάτ’στα , ποῦν’ τ’ς - γιά τ’ς κὶ τὰ ρέστα... Ὅτ’ πρέπ’ γιά ρικλάμα εἴμαστι. Προυταθλητές στ’ς γλουσσουδέτις. Μᾶς πῆραν σβάρνα τοὺ λοιπόν, κι κλέψ’μου στοὺ κλέψμου, κουντέβ’ν νὰ φκιάσ’ν τὰ μπουγατσιώτ’κα διιθνῆ γλῶσσα… Ἰμεῖς λέμι: « κίντσιν ἀγκαστρουμέν’». Δηλαδή: ξεκίνησε ἡ ἐγκυμοσύνη της στ’ Νέα Ἱλληνική. Ἀκοῦς, λέει οὑ ἕνας : «Θὰ νάρθ’ς προυί προυί. Στ’ς πέντι!». «Ίξάπαντους! Ἴσια, κίντσα κιόλας!» τοὺν λέει οὑ ἄλλους («Κι ἅμα μ’ ἰδε...