Ένα αναμμένο τσιγάρο σε μια Σχολική γιορτή του 1965...

 

 

 

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΡΑΒΗΓΜΕΝΗ ΤΟ 1965. Σχεδόν δυο γενιές βογατσιωτών πίσω... Κάποια σχολική γιορτή στο προαύλιο του Δημοτικού Σχολείου του χωριού. Ίσως είναι «Γιορτή της Σημαίας» (26 Οκτώβριου) αν κρίνουμε από το ότι μια μαθήτρια απαγγέλει (με την πλάτη γυρισμένη στο φωτογραφικό φακό), ατενίζοντας τη σημαία, κάποιο ποίημα. Μπορεί, φέρ’ ειπείν, τη «Σημαία» του Ιωάννη Πολέμη:

Πάντα κι ὅπου σ’ ἀντικρύζω

μὲ λαχτάρα σταματῶ

καὶ περήφανα δακρύζω

ταπεινά σὲ χαιρετῶ.

 

Δόξα ἀθάνατη στολίζει

κάθε θεία σου πτυχή

καὶ μαζί σου φτερουγίζει

τῆς πατρίδος ἡ ψυχή...

Ο σημαιοφόρος, με κατάλευκα χειρόκτια (γάντια), κρατά τον επενδυμένο με σκούρο μπλε βελούδο ιστό της σημαίας. Η σημαία κρύβει το πρόσωπό του. Είναι ο Δημήτριος (Μίμης)  Κ. Βαϊνάς. Παραστάτιδες η Αγνή Απ. Βαδραχάνη και η +Αθανασία (Σάσα) Ανδρ. Τακαντζιά (;). 

Στους «επίσημους,  όρθιοι:  πρώτος δεξιά +Αθ. Μήκας (Τσούλας τ’ Μήκα) και δίπλα του ο +Δημήτριος Βοσβοτέκας («Τζιόλας»). Ο μπάρμπα-Μήτσιους είναι και επίτροπος ζ’ν κάτ’ ν’ικκλησιά. Καθισμένοι  +Δημ. Δαλτζής (Τάκας τ' Νταλτζή) με αναμμένο τσιγάρο (!!). Αυτοί οι δυο παρίστανται ως εκπρόσωποι των αναπήρων πολέμου. Μετά ένας άγνωστος. Κατόπιν οι:  +Γιάννης Ρίζος (Μπάγκαβους), +Χρυσόστομος Βιτανιώτης (Τσιότσιους τ’ Βιτανιώτ’), δίπλα του (ίσως) ο αδελφός του +Δήμος Βιτανιώτης και ο +Θωμάς Γαλιλαίος («Γαλιλαίας») επίτροπος σ’ν απαν’ ν’ικκλησιά...

Πίσω διακρίνονται  οι «εξωσχολικοί» (γυμνασιόπαιδες και μη)  ο +Κώστας Θ. Γαλιλαίος, ο Γιώργος Δαρλαγιάννης (Τίκους), ο +Κώστας Σαγιατσής  (Σαϊτσής), ο +Γιώργος Σλημιστινός κλπ.  

Το προαύλιο χωμάτινο. Όπως και η μνήμη μας πια που τρέχει εκεί πέρα...

ΤΟ ΑΝΑΜΜΕΝΟ ΤΣΙΓΑΡΟ στο υψωμένο για μια ρουφηξιά χέρι ενός από τους επισήμους, ίσως μοιάζει πράξη βέβηλη στα μάτια μας σήμερα. Αθώα όμως θα πω εγώ. Διότι, η τιμή  προς την σημαία (και σε ότι αυτή συμβολίζει) είχε αποδοθεί με κατάθεση ψυχής και σώματος εκεί όπου έπρεπε. «Επί του πεδίου» κι από τον ίδιον αυτόν άνθρωπο!  

 

*Ευχαριστίες στον συντοπίτη Μίμη Βαϊνά για τις πληροφορίες που βοήθησαν στη ακριβή χρονολογική τοποθέτηση της φωτογραφίας και στην ταυτοποίηση του σημαιοφόρου (που είναι αυτός ο ίδιος).