ΜΝΗΜΗΣ ΧΑΡΙΝ...

 

...Δεν ξέρω αν το έχετε πάρει μυρωδιά, αλλά στην οδό Βασιλίσσης Σοφίας, στην πιο τρομερή κόγχη της, αναδύεται οσμή ευωδίας πνευματικής, από έναν άνθρωπο που κάηκε σαν το λιβάνι, για να μην καταντήσουμε εμείς αλιβάνιστοι. Αιωνία του η μνήμη.

Κυριάκος Μαργαρίτης

                                                   

  

 

Το πρωί της 1^ης Αυγούστου, μια μέρα μετά τη λαμπρή  εορταστική παρουσίαση του τόμου των αδημοσίευτων Τετραδίων του Ίωνος Δραγούμη που διοργάνωσε ο Δήμος Καστοριάς στο πλαίσιο του «Φεστιβάλ της Αυλής 2026»,  στις 31 Ιουλίου, στον αύλειο χώρο του Αρχοντικού Πηχεών στο Ντολτσό,  έγινε επιμνημόσυνη δέηση στην προτομή του Ίωνος Δραγούμη στη γενέτειρα των προγόνων του.

Λίγοι, ιδιωτικώς προσκεκλημένοι, φίλοι, συντελεστές της εκδήλωσης στην Καστοριά και οι οικογένειές τους, χρόνιοι συνοδοιπόροι-αδελφοί, φίλα προσκείμενοι στον μεγάλο Έλληνα, βρεθήκαμε στο Βογατσικό –τη δική μου πικρή πατρίδα– και εκπληρώσαμε το χρέος μας.

 

 

 

Ανάψαμε ένα κερί, διαβάσαμε τα κόλλυβά του, ιερουργούντος του πανοσιολογιότατου π. Νικηφόρου Μανάδη, Ηγουμένου, Πρωτοσύγκελου,  Αρχιμανδρίτη του Οικουμενικού Θρόνου. Ο π. Νικηφόρος είχε λάβει την άδεια για την τέλεση της δέησης από τον σεβ. Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης. Καταθέσαμε δάφνινο στεφάνι κι ύστερα αφού συνακροασθήκαμε την αφιερωμένη στον Ί. Δραγούμη  «Νεκρική ωδή» του Κωστή Παλαμά,  ήπιαμε τον καφέ και το κονιάκ με τις ελίτσες και γλυκίσματα.

Αφού έκανα στους φίλους μια σύντομη περιήγηση με αναδρομή στην ιστορία των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων του χωριού και σε άλλα, απήλθαμε στο Άργος Ορεστικό όπου  στην αυλή του θαυμάσιου «1896» παρέθεσα στους φίλους το τραπέζι της παρηγοριάς («μακαριά») για τον Ίωνα. Αυτά έγιναν ιδιωτικώς-«ιδίοις αναλώμασι».

  

 

Ουδέποτε, τριάντα χρόνια που γίνονται τα «Δραγούμεια» (έτσι όπως γίνονται…), είδαμε το παραμικρό μνημόσυνο, κάποια κατάθεση στεφανιού ή έστω μιας ανθοδέσμης  στην προτομή  του Δραγούμη από Σύλλογο βογατσιώτικο τοπικό ή της διασποράς, από τον Δήμο ή  τους «αιρετούς», «επισήμους». Ποτέ πρωτοβουλία από τον ιερέα του χωριού, για ένα τρισάγιο έστω, δεν αναλήφθηκε.

Πολύ εύκολα όμως σαν είδαν «την παράξενη κίνηση» αντέδρασαν (ασφαλώς με οργή!) «οι επίσημες κεφαλές»...

Όπως έμαθα όμως, σύμφωνα με το κήρυγμα από τον άμβωνα του αιδεσιμωτάτου, από του χρόνου πια τέτοια πράγματα θα γίνονται με καλεσμένο όλο το χωριό… Kαι το λογαριασμό θα αναλάβουν Δήμος, Σύλλογοι, εκκλησία από κοινού…  Ή μήπως όχι;;;